Лекарство за остеопороза може би забавя дегенеративните процеси в ставите

При възрастни с остеопороза, които започват лечение с denosumab, известен още като Prolia, рискът от развитие на остеоартроза е малко по-нисък в сравнение с пациентите, започнали перорални бисфосфонати. Такава статистически значима полза обаче не се установява при пациентите, преминали към denosumab след предходно лечение с бисфосфонати, сочи проучване.

Методология

Изследователите използвали данни от японски здравноосигурителни регистри за периода 2015-2024 г. Чрез статистически методи те пресъздали условията на целево клинично изпитване, за да оценят дали потенциалните ползи на denosumab при пациенти с остеопороза включват и по-нисък риск от остеоартроза.

Анализът обхванал възрастни с остеопороза на възраст поне 50 години и включвал две отделни сравнения:

  • 13 485 пациенти, започнали denosumab, били съпоставени с 51 629 пациенти, започнали перорални бисфосфонати;
  • 4309 пациенти, преминали от бисфосфонати към denosumab, били сравнени с 16 546 пациенти, продължили лечението с бисфосфонати.

Във всички групи пациентите били предимно жени, а средната им възраст била около 78 години. Denosumab бил прилаган в доза 60 mg веднъж на всеки 6 месеца.

Основният оценяван резултат бил появата на новодиагностицирана остеоартроза на коляното, ръката или тазобедрената става в рамките на 3 години. Като вторични резултати била анализирана поотделно честотата на остеоартрозата във всяка от тези ставни области.

Изследователите използвали два подхода. При анализа по намерение за лечение пациентите били проследявани независимо от последващите промени в терапията. При анализа според протокола били включени само пациентите, които продължили първоначално определеното лечение.

Основни резултати

Пациентите, започнали denosumab, имали с 16% по-нисък относителен риск от развитие на остеоартроза в рамките на 3 години в сравнение с започналите перорални бисфосфонати (относителен риск 0,84; 95% CI 0,73-0,89).

Подобна връзка била установена както при анализа по намерение за лечение, така и при анализа според протокола.

Сред пациентите, които за първи път започвали едно от двете лечения, denosumab бил свързан с по-нисък риск от остеоартроза на коляното и тазобедрената става в сравнение с пероралните бисфосфонати.

При пациентите, преминали от бисфосфонати към denosumab, рискът от остеоартроза също бил относително по-нисък спрямо продължилите бисфосфонатите. Тази разлика обаче не достигнала статистическа значимост.

Практическо значение

Резултатите предполагат, че започването на denosumab може да бъде свързано с умерено по-нисък риск от остеоартроза при възрастни с остеопороза. Проучването обаче е наблюдателно и се основава на административни диагностични кодове, поради което не може да докаже, че denosumab предотвратява остеоартрозата.

Според авторите данните трябва да се тълкуват предпазливо и да бъдат потвърдени в бъдещи проучвания, използващи клинично валидирани критерии за диагностика и проследяване на остеоартрозата.

Източник

Проучването е ръководено от д-р Masaki Hatano от Университета на Токио в Токио, Япония. Резултатите са публикувани онлайн на 22 юли 2026 г. в списание Journal of Bone and Mineral Research.